umudun vardı
biliyordun ama inanmak istemiyordun içinde
çünkü görmek istedigini gösteriyordun kendine
ve hala kendini kandırıyorsun..
ah günaydın Polyanna !
evet hala gitmedin,
gittigini gördügün halde yine.

bazen insan en sevdiginin canını yakmak zorunda kalır,zorundadır.
karşısındakinin canının yandıgını gördükçe onun binlerce katı yanar,ölür.
hayat tokadı diye adlandırdıgımız aglatan sözleri söylemek hep en yakınındakine düşer,kuraldır.
ama bilirsiniz;
dogruyu görmesi gerekir,göstermeniz gerekir,dostluktur.

değişim başlamış
iliklerime kadar hissediyorum şimdilerde
bir nefes aldım ve anlamaya calıstım olanları
olacak olanları tahmin etmeye calıştım
arkama baktım,her zaman durdugun yere
sen yoktun.
bu kez farklıydı
gitmeni isteyen bendim,kalmak isteyen ise sen.
biz rolleri değiştik.
değişmeyi ben istemedim
sen zorladın.
şimdiyse o kadar değiştim ki sana kim oldugunu soruyorum,hatırlayamıyorum yüzünü.
-üzgünüm,sanırım birine benzettiniz.

....

Ona doğru yaklaştı yavaşça,elini omzuna koydu ürkmesinden korkarak.Kızın o kadar ani bir tepki vereceğini tahmin edememişti.Geri adım attı suratına bakmadan önce.Odanın loş ışıgı yüzünden suratını net olarak göremiyordu.Ancak aşağıya dogru süzülen damlaları hissediyordu.Elini yavaşça yanağına doğru götürdü,göz yaşlarını nazikçe sildi hiçbir şey söylemeden.Bu gördüğü kaçıncı göz yaşıydı ona ait olmayan ? Durmadan bu soruyu soruyordu kendine.Yaptıgı hataları bulmaya çalışıyordu.Evet yanlış olan birşey vardı.Onu bu kadar çok severken her defasında göz yaşı dökmesine nasıl sebep olabiliyordu ? Yaptıgının haksızlık oldugunu düşündü ve kararını verdi.

....

beni özlediğini biliyorum blog.

seni daha fazla bekletmek istemeyip geri döndüm bu nedenle.
bu aralar herşey bi garip.insanlardan cok cabuk soguyabildigimi gördüm yine.hatta asla öyle bişey hissedemem dedigim insana karşı bile oldu bu.bazı insanların kurdukları cümleler üzerimde aşırı etkili olabiliyormuş,bu cümleleri kuran kişi hayatımda yer almasa dahi etkili olabiliyorlarmış hatta.ben buna ihtimal vermezdim.eh hayat garip sonuçta,vapurlar filan..
neyse ama bu duygu değişimi benim için çok daha iyi oldu dogrusu.hatta MUAZZAM.

pişmanlık duymamı gerektiricek bi durum degil kısaca.
onun haricinde hayatta güzel şeyler olmakta blog.gerçekten güzel şeyler.hissetmeyi özledigim duygular dönmüş durumda bana.mutluyum.evet.

Belki de

geçmiş fırlar bazen insanın önüne.
hatalarını gösterir.dogrularını ögretir.can yakar..
kelimeler ne kadarda degerlidir cümle oluşturduklarında..
insanlar ne kadarda mutludur sevdikleriyle olduklarında..
hala kaçtıgım şeyler var, döktügüm gözyaşlarım..
hazır olmadıgımı bildigim halde peşinden koştuklarım
var..
belkide yok..


gitmek acı verir ya..
kalmak ise öldürür.

Exorbitance

Hayat süprizlerle doludur. Kimisi bunun farkına erkenden varabilecek kadar şanslıdır,
kimisi ise hayatının ortalarına doğru yakalar onu. Kerem hayatla yeni tanışmış, vasıfsız bir ögrenciydi.
Okulunu yeni bitirmiş, çiçeği burnunda bir yönetmen. Çocukluğu ve gençliği boyunca hayaller kurdu.
Fakat en büyüğü birgün kurduğu tüm hayalleri gerçekleşmiş olarak görebilmekti. İlkokulda yaramaz bir cocuktu.
Neşeli,biraz hiperaftif ve hayalperest...
Lisede ise hayatına yavaş yavaş yön vermeye başladı. Hayallerini ve hedeflerini belirledi. Çalışmaya başladı ve
başardı da. Üniversitede istediği bölümü kazandı,dört sene boyunca soluksuz çalışmaya devam etti.
Bu süre içindeyse hayatına hiç kimsenin dahil olmasına izin vermedi.Bu konuda kendini beğenmiş bir tipti Kerem.
Potansiyelinin farkındaydı.Yakışıklıydı ve zekiydi.Kimse yeterli değildi onun için.Bu nedenle çalışmaya daha
sıkı sarıldı.Öğretmenlerinin gözde öğrencisi oldu herzaman.Parlak fikirleri ve azmiyle diğerlerinden bir adım
öndeydi.
Derken zaman sessiz sedasız aktı,aktı...
Okulundan başarıyla mezun oldu.Diplomasını eline alınca okulda ilk gününü yaşayan ve ne yapacağı hakkında fikri
olmayan yeni yetmeler gibi hissetti.Sonra fark etti,evet bir yeni yetmeydi. Çünkü ilk defa o gün hayatla tanıştı.
Ne yapması gerektiğini bulamadı bir süre.Eve kapandı.Kimseyle görüşmedi haftalarca,konuşmadı bile.Çevresi onun
bu davranışlarına anlam veremedi. O soguk espirileriyle güldüren Kerem gitmişti çünkü.Birgün aniden evden çıktı.
Annesinin nereye sorusunu bile duymadı,zaten kendiside bilmiyordu nereye gittiğini.
Kendisini beyoğlunun bir ara sokagında buldu sonra.Durmuştu,kendini yıkılmak üzere olan
derme çatma bir apartmana bakarken buldu.Ne zaman evden cıktıgını hatırlamaya calıstı,olmadı.
Ne kadar süredir orada öylece durdugu hakkında da bir fikri yoktu.
O bunları düşünürken apartmanın dış kapısı açıldı.Siyah uzun saçlı,yeşil gözlü bir kız cıktı iceriden.
Siyah uzun bir elbise vardı üzerinde,makyajı bozulmuştu.Bir an Kerem'e baktı,Kerem de ona.
Tanımıyordu.Yürümeye başladı Kerem.Dönüp arkasına bakmak istedi.Kızın hangi yöne gittiğini merak etti
bir an için.Sonra neden bilinçsiz bir şekilde o apartmanın önünde belki de saatlerce bekleyipte kızı gördükten
sonra oradan ayrıldıgını düşünmeye basladı.Neden herşey bir ayın içinde bulanıklaşmıştı ? Neden dogru düzgün
düşünemiyordu bile...Tüm bunlar aklından geçerken yürüyordu.Derken aniden arkasına döndü.Kız sokağın ortasında durmuş,
kayıtsız bir surat ifadesiyle ona bakıyordu.


- Devam edicem bi ara...
Belki..

Başlık.

insanın bazen siktir edesi geliyo herşeyi
tüm yaşanmışlıgını oldugu yerde bırakıp kaçası geliyo,uzaklara gidesi falan
hemde cok uzaklara
deniz aşırı,kıta aşırı,evren aşırı belkide
ama burası degil,bu çevre değil.
herkesin dilinde ıssız bir adaya düşsen alıcagın 3 şey nedir sorusu var?
kişiyi tanımak için sorulabilicek güzel bi soruymuş - peh -
ben hiçbirşey almazdım yanıma ruhumdan başka
kişiligim hakkında yorumun ne şimdi ?
agresif ? bunalmış ? cool ?
geçtiğiniz heryerde birilerinin izleri var aslında.
anıları - belki yeni belkide eski - ama değerli
peki ne derece gerçek onlar hiç düşündünüz mü ?
ne kadar samimiydiniz ?
seni seviyorum derken ne kadar içtensiniz ?
arka planda düşündükleriniz mi çıkıyo hep önünüze ?
çıkarlarınız.
lanet olası hayatınızın amacı haline gelen çıkarlarınız.
düşene bi tekmede benden mantığına sahip olmanıza neden olan çıkarlarınız.
yaptıklarınızın sorumluluklarını almaktan hep korkarsınız aslında
keşke çevrenizde tüm hatalarınızın yükümlülüklerini üstlenebilecek biri olsa dimi ?
yoktur bazen ama siz ne yapar ne eder bulursunuz bir günah keçisi.
peki ya aferin'ler .
hepsi sizin olsun istersiniz çılgınca
körleşir gözünüz maddi değerler için
ruhunuzu bile satarsınız yeri gelince.
diyorum da kime diyorum ki
nasıl olsa hiçbiriniz anlamıyosunuz
koy götüne.

az önce browniemi mideme indirdim sevgili blög
ve çikolatadan dolayı mutluluk hormonu salgılamaya baslicam birazdan ben,naber ?
dün alışverişe cıktım ve de mangoda deli gibi indirim var ama koskoca mekanda alınabilicek şeyler 10 parçayı geçmiyor ne yazık ki. çok üzücü bi durum oldu benim için. bu alışveriş hastalıgımın sonu nereye varıcak bilmiyorum, zengin koca arayışlarına şimdiden başlasam iyi olur. istikbalim açısından yani ...
Bi de karısık durumlar var bu ara. Bayaa karısık. ama onlar karısık kalmak zorunda işte.
cok acıklayıcı cümleler kurdum farkındayım cicim.
Falan filan gittim.

Yeni & yeniden

Döndüm lan blog
Evet sonunda herşeyi atlatıp döndüm
Kolay olmadı tabikide.
Össden sonra karaciğeri pert ettiğimi ögrendim,nasıl becerdiysem.
Herneyse o hadise yüzünden 3 hafta yatagımdan kalkamadım,ölü gibi yani.
Bi de öss geçicek ben dışarda fink atıcam diye seviniyodum.peh peh.
Tüm gezdiğim şeyler burnumdan şey oldu resmen [ o deyimi unuttum şimdi,ne rezilim. ]
ama bundan sonra hep beraber olacağız blog,hiç bırakmayacagım seni yalnız ve karanlık gecelerde tek başına.falan filan.
Ayrıca hayatımdaki kişi sayısını yarıya indirdim nerdeyse,nerde çokluk orda bokluk diyolar ya doğru diyolarmış harbiden.
Kafam rahat ben rahat.oh mis.
Telefonumu şarj etmem lazım lakin bunun için şarj aletimi bulmalıyım.
Zorlu bi görev beni bekler o yüzden ben gider.
öptüm en güzel yerinden.

Dipnot: Öss bok gibiydi ve girdi.Ailecek mutluyuz.